WWOOF σε μια φάρμα στην Βόρεια Ιταλία ΙI

Πρώτο Μέρος

H δεύτερη εβδομάδα στο WWOOF κύλησε με δουλειά αν και είχαμε συνηθίσει πλέον τους ρυθμούς ζωής, ξυπνάω στις 7, κοιμάμαι στις 10, και να σας πω μας φαινόταν καλύτερα γιατί δεν χάνεις τη μέρα σου. Τι να μαζεύουμε μαρούλια, τι φασόλια, τι να φυτεύουμε σαλάτες και τι δεν κάναμε! Όλα αυτά σε εμπνέουν, σε βγάζουν από τη βαρεμάρα σου και σου δίνουν κίνητρο και λες "από δω και πέρα θα ξυπνάω και γω νωρίς" , "θα τρώω σωστό πρωινό", "θα γυμνάζομαι τακτικα", τώρα άμα τα κάνεις μετά την επιστροφή και δεν παρασυρθεις από της αστική λαίλαπα, αυτό είναι άλλο θέμα! Τα παιδιά προσπαθούσαν να μας μιλήσουν όσο μπορούσαν με τα περιορισμένα αγγλικά τους και κυρίως με ιταλικά αλλά λίγα καταλαβαίναμε. Ήταν και ένας άντρας που κάθε φορά που μας έβλεπε ρωτούσε αν ήμασταν καλά, ακόμα κι αν μας είχε δει μόλις πριν πέντε λεπτα.  Σκέφτηκα τι θα πει κοινωνικά πρότυπα συμπεριφοράς και ότι τίποτα από αυτές τις βλακείες δεν ίσχυε εκεί και μου άρεσε. 

Διαβάστε περισσότερα »

WWOOF σε μια φάρμα στην Βόρεια Ιταλία Ι

¨Εχω εξηγήσει σε προηγούμενο ποστ τι είναι wwoof , και πως μπορειτε να συνδυάσετε αγροτουρισμό με εθελοντισμό. Το καλοκαίρι έκανα αυτό το εγχείρημα και έμεινα πολύ ικανοποιημένη. Ήταν μια ιδιαίτερη εμπειρία για μένα και σίγουρα τάραξε τα παρασκήνιά μου. Η φάρμα στη Βόρεια Ιταλία, σε μια εξοχή που άγγιζε την Ελβετία είχε κάτι το βουκολικό. Η επικοινωνία με τα email φαινόταν επισφαλής και δεν ήξερα τι θα με περιμένει αλλά δεν σκεφτόμουν τέτοια ανόητα πράγματα παρά μόνο τον ενθουσιασμό μου. Με το που φτάσαμε στο αεροδρόμιο του Μιλάνου, είμασταν σε ένα κόσμος που δεν μιλάει αγγλικά. Ευτυχώς με τα κουτσοιταλικά μου (καμια 500αρια λεξεις) και χαρη στην ευκολία της γλώσσας βγάζαμε μια άκρη. Μετά πολλών κόπων φτάσαμε στη φάρμα με τη συντροφιά μου και μας υποδέχτηκαν με νοήματα και σπαστά αγγλικά, αλλά και θερμά. Ήταν συνηθισμένοι στους εθελοντές. 

η φαρμα εσωτερικη αυλη

Διαβάστε περισσότερα »